Taalfoutjes waar ik het hardst om moet huilen

Ik praat natuurlijk maar al te graag over de leuke kanten van taal. Vandaag wilde ik het echter eens over een andere boeg gooien: ik ga lekker klagen over taalfoutjes (ben ik de enige die gewend is aan het woordbeeld ‘taalvoutjes’ vanwege die site?). Dus, vandaag op aniekebarth.nl: De taalfoutjes waar ik het hardst om moet huilen. Ik geef de ernst van de huilpartij aan op deze schaal:

huilen = Best wel naar, maar ik vergeef het je
huilenhuilen = Doe dit niet.
huilenhuilenhuilen = Hou er NU mee op.
huilenhuilenhuilenhuilen = Laatste waarschuwing.
huilenhuilenhuilenhuilenhuilen = SCHAAM JE.

1. Me(n) moeder
Deze is echt erg. Er zijn werkelijk waar mensen in de wereld die steevast ‘me moeder’ of ‘men auto’ schrijven. Ik snap dat de uitspraak van ‘mijn’ vaak ‘mun’ wordt, fonetisch [mƏn], vocaalreductie heet dat. Dit is in spreektaal dan ook prima. Maar in schríjftaal? Je zou toch verwachten dat juist in een maatschappij waarin we alles maar willen hebben, het woordje ‘mijn’ wel juist gebruikt wordt..? Blijkbaar niet dus.
Huilfactor: huilenhuilenhuilen

2. Hun hebben
‘Hun’ als onderwerp in de zin is een bekende fout. Misschien zelfs de bekendste. ‘Hun’ heeft een grote schare fans en daarbij is er een groot aantal mensen dat deze fout niet vreselijk vindt. Immers, zoals hoogleraar taalwetenschap Helen de Hoop jaren terug in De Wereld Draait Door aangaf: bij ‘hun’ is het altijd duidelijk dat het om personen gaat. In het volgende filmpje discussieert zij met Ronald Plasterk over ‘hun hebben’ en het gaat er wild aan toe!
Ik denk dat ik stilletjes blijf huilen totdat ‘hun’ grammaticaal correct is. Tot nu toe is dit echter nog niet zo en dus krijgt men van mij gewoon een laatste waarschuwing.
Huilfactor: huilenhuilenhuilenhuilen

3. Hij wilt
Werkwoordspelling wordt door velen moeilijk gevonden. Aan de ene kant is dit vreemd, want er zijn heel veel regeltjes die je gewoon kunt leren. Aan de andere kant is het helemaal niet vreemd want er zijn zoveel uitzonderingen op die regeltjes. Het werkwoord willen is er een van. Willen krijg bij de derde persoon in de tegenwoordige tijd als een van de weinige werkwoorden géén -t achter de stam. Waarom dit is, kun je hier lezen, mocht je dat interessant vinden. Ondanks dat dit werkwoord een uitzondering op de regel vormt is dit wel een bijzonder vervelende en betreurenswaardige fout. Snik.
Huilfactor: huilenhuilenhuilen

4. Groter als
Net als nummer 2 een klassieker onder de taalfouten. Deze ‘fout’ is tegenwoordig echter niet meer echt fout. Eeuwen geleden werden dan en als door elkaar gebruikt, totdat in de zeventiende eeuw een groep gerenommeerde schrijvers bedacht dat het groter dan moest zijn. Tegenwoordig keuren taalkundigen beide varianten goed, maar er wordt graag gezien dat in schrijftaal groter dan wordt gebruikt. In spreektaal wordt de keus vrijgelaten. Je kunt er hier meer over lezen. Omdat dit niet echt fout meer is zal ik coulant zijn wat betreft de huilfactor:
Huilfactor: huilen

5. Het boek die
In bovenstaand voorbeeld wordt een verkeerd betrekkelijk voornaamwoord gebruikt. Om te voorkomen dat ik het te ingewikkeld maak: ‘het boek die’ is fout, want het is ook niet ‘die boek’. Dit gaat net zo bij een woord als meisje. Het is ‘dat meisje’ en dus ook ‘het meisje dat’. Omdat ik vind dat deze fout erg makkelijk te verhelpen is, raad ik iedereen dan ook aan om er gewoon mee te stoppen.
Huilfactor: huilenhuilenhuilenhuilen

Zoals jullie wellicht hebben opgemerkt heb ik nog geen gebruik gemaakt van alle vijf huilende poppetjes. Welnu, dat gaat gebeuren. En wel voor deze zin:

‘Hun hebben een grotere auto als wij,’ zei men moeder, ‘het meisje die erin rijdt wilt ‘m niet eens aan me uitlenen.’
Huilfactor: huilenhuilenhuilenhuilenhuilen

Welke taalfout vind jij het ergste?

(Het is geenszins de bedoeling om met deze blogpost iemand te beledigen of gemeen over te komen, neem dit stuk vooral met een korreltje zout!)

Advertenties

18 thoughts on “Taalfoutjes waar ik het hardst om moet huilen

  1. Ik word nog steeds droevig van mensen die zich ergens aan irriteren. Maar als iemand in een brief of email “me vader” durft te typen, moet ik moeite doen die persoon serieus te blijven nemen. Wellicht ben ik simpelweg intolerant.

  2. Haha, heerlijk. ‘Hij wilt’ doet mij van dit rijtje het hardst huilen. Aan ‘groter als’ ergerde ik me vroeger enorm, maar dat is veranderd sinds ik in Duitsland woon. Nu denk ik dan maar, oh, Germanisme… ;)

  3. Wat een fijn artikel is dit zeg :-) Ik woon in Amsterdam dus kennen, kunnen, kannen (ja dat hoor ik ook ook ja!) wordt hier heel vaak door elkaar gehaald. “Dat ken ik niet doen hoor….” Ja daar word ik ook niet heel blij vani. Het voorbeeld van hun kunnen hoor ik ook wel iedere dag. In mijn hoofd wil ik dan schreeuwen: ZIJ ZIJ ZIJ… maar dat klinkt ook zo onaardig vind ik haha ;-) Hoe dan ook: geweldig artikel (en ben stiekem wel jaloers op jouw taalkennis). X

    • Haha, bedankt voor je leuke reactie! Ik heb best wel een talenknobbel, maar als je je er gewoon veel mee bezig houdt komt het vanzelf!
      Als ik het zo hoor is Amsterdam voor mij geen leuke plek om te wonen. Haha!

  4. Die in plaats van dat en andersom! Dat vind ik minstens zo erg als “de huis” en dat soort jankwaardige fouten. En mijn broer maar lijp worden als ik zeg “het is toch ook niet ‘die meisje’?”. Snapt ‘ie niet. xD

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s