Blind zijn en boeken luisteren

De bovenbuurvrouw van mijn zus is een oud dametje dat door medische complicaties niet meer kan zien. Een keer had ze behoefte om te praten. Zij sprak van boven naar beneden, wij luisterden van beneden naar boven.

Eenzame ouderen zijn er genoeg en een praatje met zo iemand maken kan nooit kwaad. De bovenbuurvrouw vroeg eerst ‘onderbuurvrouw?’ toen wij met de boodschappen de woning onder de hare wilden betreden. Vervolgens, toen bleek dat wij inderdaad Onderbuurvrouw waren, excuseerde ze zich voor het feit dat ze dat niet kon zien. ‘Ik zie niks meer, ziet u.’

Bovenbuurvrouw hield altijd erg van lezen. Nu dat niet meer kon, moest ze het doen met luisterboeken, dat vond ze ook wel fijn. Er was echter een probleem: om een luisterboek te kunnen beluisteren, had ze hulp van haar schoondochter nodig. Een schoondochter die kon vertellen welk luisterboek in de speler ging en het apparaat aan kon krijgen. Bovenbuurvrouw kon dat namelijk niet, ze zag immers niets, ziet u.

Mijn hart brak toen ze zei dat ze soms wel twee weken moest wachten tot ze een nieuw luisterboek kon beluisteren. Anders weet ze niet welk boek ze luistert, als ze het al aan kan krijgen. Schoondochter had het vaak te druk en woonde ver weg.

Bij Bovenbuurvrouw is het stil, ze is eenzaam en ze ziet niet meer, ziet u.

Laten we deze week allemaal eens een verhaal voorlezen aan iemand die eenzaam, slechtziend en/of blind is.

Een verhaal kan iemands wereld zijn.

Advertenties

5 thoughts on “Blind zijn en boeken luisteren

  1. Wat lief dat dat je zo is bijgebleven Piek. Zal kijken of ik deze week iets voor haar kan doen!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s